در جستجويش هستى همان پيغمبرى است كه اين‌ها معرفى كردند ، ولى موضوع جانشينش چنان‌كه اينان گفته‌اند ، نيست . نام اين پيامبر ، محمد بن عبد الله بن عبد المطلب و وصى و جانشين او ، على بن ابيطالب بن عبد المطلب ، شوهر فاطمه - دختر محمد - و پدر حسن و حسين - نوادگان محمد - مىباشد . غانم مىگويد ، گفتم : الله اكبر ، اين همان شخصى است كه من در جستجويش هستم . سپس به سوى داود بن عباس بازگشتم و گفتم : اى امير ، آن‌چه را كه مىجستم ، يافتم . و گواهى مىدهم كه معبودى جز خدا نيست و محمد رسول اوست . او با من خوش‌رفتارى كرد و نسبت به من احسان نمود و به حسين گفت : از او دلجويى كن . من به سوى حسين رفتم و با او انس گرفتم . او نماز و روزه و فرائضى را كه مورد نيازم بود ، به من تعليم نمود . به او گفتم : ما در كتاب‌هاى خود مىخوانيم كه محمد صلّى اللّه عليه و إله آخرين پيغمبر است و پس از او پيغمبرى نمىآيد و امر رهبرى بعد از او با وصى و وارث و جانشين بعد از اوست ، سپس با وصيى پس از وصى ديگر و فرمان خدا همواره در نسل ايشان جارى خواهد بود تا دنيا تمام شود . پس وصى محمد كيست ؟ گفت : حسن و بعد از او حسين ، فرزندان محمد صلّى اللّه عليه و اله‌اند ، آنگاه امر وصايت را تا به صاحب الزمان عليه السّلام ادامه داد و سپس مرا از غيبت امام زمان عليه السّلام و ستم‌هاى بنى عباس آگاه ساخت . از آن هنگام آرزويى جز يافتن صاحب الزمان عليه السّلام نداشته‌ام . عمرى [ نايب امام زمان عليه السّلام در اين‌باره ] مىگويد : او سپس به قم آمد و در سال 264 ق . همراه با ديگر اصحاب ما